Info

Info

Garuda House: een opvanghuis voor meisjes in Bali

Het Garuda House in Bali is een opvanghuis voor meisjes van 7 tot en met 17 jaar, die geen ouders hebben of uit arme gezinnen komen. Zij krijgen een kans om in dit huis te wonen, naar school te gaan en te werken aan hun toekomst. Gemiddeld verblijven er 15 meisjes, samen met een ouderechtpaar dat zorgt voor de huisvesting en opvoeding. Er is bewust voor gekozen om dit project klein te houden, zodat de meisjes in familiesfeer leven. Doordat de meisjes intern zijn in het Garuda House wordt veel aandacht gegeven aan sociale- en specifieke vaardigheden (bijvoorbeeld Engels, multimedia en dergelijke).

Visie en strategie Het Garuda House zet zich in voor meisjes in Indonesië zodat zij een betere kans op een goede toekomst krijgen. Dit gebeurt door middel van educatie, huisvesting en goede (medische) zorg. Alhoewel gewerkt wordt vanuit een Christelijke identiteit, is religie geen selectiecriterium. Uitgangspunt is dat met respect met elkaar wordt omgegaan. Een ieder draagt haar "steentje" bij in de dagelijkse omgang van zaken in het huis en maakt serieus werk van de scholingsmogelijkheden die worden geboden.

Jongens versus meisjes Indonesië kent grote gezinnen. Hierdoor is het moeilijk om voor ieder kind een opleiding te betalen. Daarbij heerst er nog een grote mannencultuur in dit land. Mannen krijgen eerder een baan of een goede positie op hun werk dan vrouwen. Hierdoor kiezen ouders er vaak voor om hun zonen eerst naar school te laten gaan, waardoor er voor hun dochters geen geld meer is voor opleiding. Meisjes zijn hierdoor al op jonge leeftijd aan het werk. Vaak als huishoudster en worden ze verkocht aan een gezin die vaak veraf van huis woont. Helaas komt op Bali veel sekstoerisme voor, waardoor meisjes vaak op jonge leeftijd op straat hun lichaam verkopen

Doel en doelgroep

Stichting Garuda House Bali heeft als doel de ontwikkeling en educatie van jonge meisjes in Indonesië mogelijk te maken. Jaarlijks helpt de stichting 15 meisjes aan de volgende mogelijkheden: - Naar goede (middelbare) scholen kunnen gaan. - Begeleiding bij het maken van hun huiswerk. - Terecht kunnen met (levens) vragen bij de ‘ouders’ van het Garuda House. - Opvoeding. - De mogelijkheid om naar een goede tandarts, huisarts en of opticien te gaan. - Begeleiding bij het vinden van een goede baan, nadat de middelbare school is afgerond. - Begeleiding bij het leren om voor zichzelf te zorgen en op zichtzelf te wonen.

Werkwijze

In het Garuda House wonen continu 15 meisjes in de leeftijd van 7 tot en met 17 jaar. Wanneer een meisje haar middelbare opleiding heeft afgerond en een baan heeft gevonden, gaat zij op zichzelf wonen. Hier kan dan een ander meisje voor in de plaats komen. Het huis staat in een buitenwijk van de hoofdstad Denpasar en wordt gerund door een ouder echtpaar, Leo en Icha Paliama. Leo en Icha zijn al vanaf het begin betrokken bij het Garuda House. Zij wonen in het huis en begeleiden de meisjes bij hun opleiding en het vinden van een baan. Wanneer een meisje klaar is met haar opleiding, maar nog niet klaar is om op zich zelf te gaan wonen, mogen ze een jaar extra in het huis blijven wonen en Leo en Icha meehelpen met huishoudelijke taken en het begeleiden van de jonge meisjes.

De meisjes die hier wonen en gewoond hebben, zien elkaar allemaal als zusjes. Oudere meisjes die het huis al hebben verlaten, komen regelmatig terug in het huis. Ook al wonen zij op zich zelf, zij blijven advies vragen aan Leo en Icha, die zij nog altijd als hun surrogaat ouders zien.

In het huis helpen zij elkaar. Er is één grote studeerkamer waar zij allen samen hun huiswerk maken. De oudste meisjes helpen hierbij hun jongere zusjes. In Indonesië ga je maar één dagdeel naar school. Dit is in de ochtend van 7:30 tot 12:30 uur, of in de middag van 13:20 tot 17:20 uur. Wanneer de meisjes thuis zijn, hebben zij allemaal een lichte huishoudelijke taak, om het huis schoon en netjes te houden. Daarbij helpt er altijd iemand mee met het maken van het eten.

Ondersteuning

Het pand waar de meisjes wonen op Bali is eigendom van Batu Foundation. Dit is een charitatieve instelling, die hulp biedt bij het opbouwen van nieuwe stichtingen. Daarnaast treedt Batu op als adviseur bij financiële zaken en beheert zij de algemene reserve van het Garuda House.

Garuda House heeft geen eigen inkomsten en geen enkele vorm van ondersteuning door overheden. De kosten van het Garuda House werden tot 2012 opgebracht door met name particuliere financiers. Om het voortbestaan van het huis ook in de toekomst te garanderen is de Stichting Garuda House Bali opgericht, die zich in Nederland richt op fondsenwerving en voorlichting ten behoeve van het Garuda House. Drie vrijwilligers staan door heel Nederland op markten en pasar malams staan om informatie te geven en donaties op te halen.

Kosten

De kosten voor het runnen van het Garuda House bedragen € 15.000 per jaar. Dit komt neer op een bedrag van € 1.000 per meisje per jaar.  

 

 

Achtergrondinformatie over het leven op Bali

Als je aan Indonesië denkt, denk je al gauw aan prachtige kleuren en geuren en natuurlijk de kilometerslange rijstvelden. Indonesië is het grootste moslimland ter wereld, met in totaal meer dan 17.000 eilanden. Eén van deze eilanden is Bali. Dit eiland kenmerkt zich door de vele tradities in het Hindoeïstische geloof. Het eiland kent vele mooie tempels, elk met een eigen betekenis en heilige regels. Bali wordt gezien als het paradijs en wordt vaak, onterecht, door toeristen genoemd als een rijk eiland, dat geen armoede kent.

Helaas is het tegendeel waar. Bali kent, net zoals veel andere eilanden in Indonesië veel armoede. Er is geen sociaal systeem. Als er armoede heerst in een gezin, kunnen kinderen niet naar school en staan ze op jonge leeftijd producten te verkopen op straat of verkopen zij zich zelf aan sekstoeristen.

De lagere school wordt vanuit de overheid gefinancierd. Kinderen tot 12 jaar kunnen hierdoor gratis naar school, maar moeten wel hun eigen schooluniformen en lesboeken kopen. Wanneer hier geen geld voor is, dan is het voor een kind vrij moeilijk om naar school te gaan. Ze krijgen hierbij geen hulp van de overheid. Ook scholen zelf krijgen verder geen financiële steun. Wanneer er iets kapot gaat of een gebouw in elkaar stort, moeten zij zelf voor geld zorgen om dit te kunnen repareren.

Middelbare scholen zijn niet gratis. Vanaf hun 12e jaar gaan kinderen naar de middelbare school en dit is niet meer verplicht. Vanaf dit jaar wordt educatie niet meer door overheid gefinancierd. De overheid kent een aantal opleidingen die vanuit de overheid worden gesponsord, echter daarvoor kan je alleen ingeloot worden wanneer je goed kan leren en later een goede baan kan krijgen, om het gesponsorde geld terug te kunnen betalen. Voor de meerderheid in Indonesië is dit geen optie.